Month: December 2017

Letërsi

Ti dhe Orkestrimi magjik

Ti dhe Orkestrimi magjik

July 23, 2010 at 2:51am

Ishim te rinj takoheshim rishtazi çdo dite, rrugët tona sikur ishin te ndërlidhura pothuaj në çdo orë të njëjte te ditëve të ndryshme. Kërcitjet e karrocave nëpër rrugët tona, tingëllonin këndshëm sikur te ishin tingëllimet e orës se sahatkullës. Tutje gjendej lumi, që me gurgullimat e tij të ndërthurur aty këtu me cicërimat e zogjve përreth artikulonte një orkestrim magjik që e ndiqja me padurim çdo ditë. I mbushur me emocione kthehesha te muzgu na ngatërrohej nëpër këmbe e rrugës për në shtëpinë time të takoja por siç ishim të rinj vjedhurazi ia hidhnim ndonjë shikim por fjalët sikur i kishim të mbyllura me dry, nuk shkëmbenim asnjë fjalë. Një dite tek po dëgjoja orkestrimin magjik, ashtu papritur u fut një gjë, e tmerrshme ishte, një bubullimë gjëmoi, zogjtë i tmerroi, cicërimat e tyre u ç’akorduan. Befas ca pika ranë, pas tyre edhe një mori pikash tjera pasuan. Lumit gurgullimat sa vijnë e i shtohen e përforcohen, sa që kërcitjet e karrocave filluan të zhyteshin në ujërat e lumit që tanimë kishte dalë nga shtrati i tij të gërryer me kalimin e kohës. Papritmas një urë që ishte tutje e vendosur u plandos në ujërat e turbulluara sa që copë dërrasash, trarët u tretën për pak në ujërat e turbulluara. Sa u panë atje dërrasat, uji i barti vrullshëm në drejtimin të rrugës sonë. Në ato çaste karroca jote kalonte aty pranë dhe një dërrasë e zuri rrotën nga ana e ujërave të furishme dhe e e theu atë. Në atë çast karroca filloi të gravitonte në drejtim të lumit, lum që kishte humbur shtratin e vet e sorollatej sa këtej e sa andej. Në atë moment zgjata dorën dhe e kapa karrocën nga ana tjetër dhe e lidha me litar që mos të rrëshqiste tutje. Shiu nuk ndalej dot, pikat e tij ishin bërë sikur të ishin të ngjitura njëra pas tjetrës por mua nuk më frikësuan të ndihmova të dilje nga karroca për tu ngjitur në vende ku uji nuk arrinte.

Sot, kishin kaluar shumë ditë, javë e vite dhe unë rrija për ca kohë përsëri në të njëjtin vend duke soditur dhe kujtuar ato çaste kur karroca ishte në rrezik të përmbytej. Nuk e harroj edhe gëzimin tënd që pate kur dole nga karroca që ishte gjysmë e përmbytur. Por sot ishte më ndryshe se t’i erdhe pranë dhe më tërhoqe nga kujtimi im që e kisha mbajtur për shumë vite. Sot, të shoh të gëzuar që përsëri gjetëm njëri-tjetrin por kësaj here t’i më tërhoqe.

Advertisements
Letërsi

Nuk shkon

 

Nuk shkon

Nuk shkon kjo natë e errtë
pa parë sytë e tu
Nuk vijnë sekondat me rend
por të stukura nën lakoret e kohës
që shpërndahen në skajet
e orës së rërës

Nuk mund të rri pa ty
ashtu siç nuk rrinë peshqit pa ujin
Më s’më rrihet vet
Më s’më pihet as kafja vet
Pra e dashur, dua të jem
pranë teje sot e përgjithmonë.

It doesn’t make sense

This night doesn’t make sense 
without seeing your eyes
The seconds do not flow accordingly
but stuffed under the time curves
that are spread in the borders
of the hourglass

I can’t stay without you
as like as the fish can’t stay without the water
I can’t stay alone
any long neither the coffee is drinkable
so, my love, I want to be
close to you today and forever.