Poezi: Përplasja, The crush, La aglomeración

June 26, 2010 at 11:32pm

Përplasja

Nga Ahmet N Murati
Ndihem i plandosur pas mureve të kohës
Shtyjë tutje, gurët e murit trondisin njëri-tjetrin
nuk bien poshtë, nuk ngjiten as lart
lëvizin majtas-djathtas, por nuk shtyhen dot
Të prangosur duken gurët e vënë në lashtësi
Kujtime, të strukura për të ndërmjetësuar
ndërmjet gurëve që tentojnë t’i shtypin ato
Plasoj tërë fuqinë time t’i shtyjë të gjithë gurët
Fuqia ime ndalet mbi gurët e trazuar
A thua, fuqia ime vetëm i gudulis ata gurë
që s’kanë të ndalur së lëvizurit majtas-djathtas
duke nëpërkëmbur kujtimet e lëna aty-këtu pa qëllim
ashtu siç bie shiu, të lajë faqet e gurëve të amshuar
të trazuar gjer në palcë
ç’të bëjë, më shterruan fuqitë, si mbajë më dot
ndalem i stepur, nuk i lejojë gurët të vërshojnë mbi mua
si breshër që s’do të dinte të ndalej
gjer sa të më dëmtonte e më bënte shkërmoq

The crush

By Ahmet N Murati
I feel sprawled behind the walls of time
I push them away, the stone wall shake each other
do not fall down, not even climb up
they do move on right and on left, but can’t be pushed away
The stones seems to be handcuffed in ancient times
Memories, stuck to mediate
between the stones that tend to squash them
I distribute all my strength back to push all the stones
My Power halts on the troubled rocks
Is it, my power just tickle those stones
that do not stop the handling left-right
mistreat the memories left there with no intention
fallen as rain, wash the eternal face of the stone
disturbed until marrow
what to do, my powers run off, I can’t hold on
I halt hanged back, I don’t permit the stones to flood over me
as hail that wouldn’t know how to halt
as long as it would harm me and make a crumble of me

 La aglomeración

Para Ahmet N Murati
Me siento tirado detrás de las paredes del tiempo
Yo los aleja, el muro de piedra agitar unos a otros
no caer, ni siquiera subir
que se mueven en la derecha y la izquierda, pero no puede ser desplazado
Las piedras parece ser esposado en la antigüedad
Recuerdos, pegado a mediar
entre las piedras que tienden a aplastarlos
Puedo distribuir todas mis fuerzas volver a empujar todas las piedras
Mi energía se detiene en las rocas con problemas
¿Es, simplemente mi poder cosquillas esas piedras
que no se detienen el manejo de izquierda a derecha
maltratar a los recuerdos dejó allí con la intención
caído como lluvia, lavar la cara de la piedra eterna
perturbados hasta la médula
qué hacer, mis poderes corriendo, no puedo parar
Me detengo colgado atrás, no permiten que las piedras de las inundaciones sobre mí
como el granizo que no sabe cómo detener
siempre y cuando me hacen daño y un crumble de mí

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s